zaterdag 24 september 2011

Een ferme vlakke hand.


Soms heb ik het gevoel dat ik een oude bejaarde man ben in het lichaam van een jonge god. Mijn bovengemiddelde voorliefde voor het doen van een middagdutje en het gevoel van warme pantoffels rond mijn voeten draagt daar zeker aan bij. Kon ik vroeger moeiteloos een week lang doorhalen in de kroeg, disco of ander etablissement, de volgende vroege ochtend fris en fruitig mijn bed uitstuiteren om dezelfde avond weer aan te sluiten in de polonaise, tegenwoordig heb ik er minstens twee dagen voor nodig om bij te komen van 5 pijpjes Desperado. Ik heb er gewoon geen fut meer voor. Ik vind het allemaal wel best. Een heersende opvatting die ik wel vaker bespeur bij mijn gabbers in het bejaardentehuis.

Ook betrap ik mijzelf erop dat ik steeds vaker praat over vroeger. Vroeger was alles beter. Toen aten mannen geen honing, die kauwden op bijen. Dat kaliber. Ik verlang bijvoorbeeld naar een krant. Een echte. Van papier. Eentje die de halve kamer in beslag neemt als je hem leest. Dat niemand om je heen kan. “Laat Erik maar even, hij leest de krant” In stilte alle artikelen afstruinen naar iets interessants. En als je nog tijd over hebt gewoon weer overnieuw beginnen. Kijken of je iets over het hoofd heb gezien. Het slaat ook veel lekkerder. Ligt lekker in de hand. Een krant. Tegenwoordig heeft iedereen een smartphone om het laatste nieuws mee te exploren. Kan je geen klap mee uitdelen.

Sinds iedereen een smartphone heeft die slimmer is dan zijzelf, lopen ze de hele dag hun status weer te geven. De meest stomme onbenulligheden komen voorbij. “heerlijk uitgeslapen vandaag. Was pas om 8.30 wakker want heb gisteren mijn 6 kinderen met een theelepel cyaankali in slaap weten te krijgen. Weet iemand hoe ik ze nu weer wakker krijg?” Of je highscore van online klaverjassen lopen te posten. Wie-o-wie zit daar op te wachten? Als je iemand bij de bushalte tegen het lijf loopt zeg je toch ook niet uit het niets: Ik vond Jeroen van de Boom veel leuker dan Marco Borsato bij de Voice..?

Tis logisch dat iedereen een beetje Marco Beu_sato is na zijn Nationale Huilbui van vorig jaar. Ach en wee wat was het zielig voor ons Nederlands best verkopende artiest. Hij moest zelfs al zijn 26 gouden en diamanten platen verpatsen. Heeft iemand er weleens over nagedacht dat ie voor elk verkochte album ook daadwerkelijk royalty’s gekregen heeft? Dat het misschien wel een beetje teveel is voor een nuchtere pizzabakker uit Stompetoren om eens iets anders dan een pizza te beleggen. Vroeger had je Anneke Gronloh die 32 miljoen platen (!) verkocht, netjes al haar zuurverdiende centjes opzoop en verder was er geen “haai” die ernaar kraaide. De Nederlandse Tina Turner.

Uit de goeie ouwe tijd dat je je wijf nog met een ferme vlakke hand in het gezicht kon laten zien wie er uiteindelijk de huur betaalde. Dat het enige respons was: “ik had het ook wel verdiend.. Ik ook altijd met mijn grote mond” Tegenwoordig zitten de blijf-van-mijn-lijf-huizen tot de nok toe gevuld met mannen met de afdruk van het kattenluikje nog in hun rug omdat de huur tegenwoordig ook door de vrouw des huizes betaald wordt. Want ze werkt. Uit recent Amerikaans onderzoek blijkt dat vrouwen die thuis de beslissingen nemen in bed aanmerkelijk minder gewillig zijn dan de gedomineerde.

"Hoe meer vrouwen zelf beslissingen nemen in vergelijking met de gezamenlijke besluitvorming, hoe kleiner de kans is dat ze seks heeft en hoe langer de laatste vrijpartij is geweest", verklaart onderzoekster Michelle Hindin. Voor het onderzoek hebben vrouwen uit Ghana, Malawi, Mali, Rwanda, Uganda, en Zimbabwe moeten aangeven welke dag, week, maand en jaar zij voor het laatst seks hadden. Ook moesten zij aangeven wie in huis de meeste beslissingen neemt.” Aldus Foknieuws.nl.

Nog meer zin in vroeger. Toen de stem van de vrouw alleen te horen was als gezang uit de keuken tijdens het koken en de man recht had op zijn ochtendje krant. Snap dat ik hier geen vrouwelijke likejes mee behaal maar kan er gewoon niks aan doen. Wil terug naar vroeger..

Zal es vragen aan mijn gabbers hoe ze hier mee om hebben leren gaan. Ik ga vanmiddag met ze klaverjassen in de aula van het plaatselijke bejaardentehuis. En wie er wint?

Dat hou ik lekker voor mezelf....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen